Objawy - gruzlica-objawy

Gruźlica

objawy.org.pl




Gruźlica jest chorobą zakaźną, wywoływaną przez prątki (pałeczki, bakterie) gruźlicy zwanymi również prątkami Kocha (Robert Koch – odkrywca chorobotwórczych prątków). Najczęściej atakuje układ oddechowy (płuca), ale nie tylko – prątki mogą przenikać do naczyń krwionośnych, węzłów chłonnych, kości i stawów, do układu moczowego itp., powodując uszkodzenia narządów wewnętrznych (postać gruźlicza).

Bakterie gruźlicy są mikroskopijnej wielkości, ich wrogiem jest słońce, które je unieszkodliwia - giną pod jego wpływem. Lubią wilgoć i chłód - w obniżonej temperaturze, przy dostatecznej wilgotności i braku światła mogą trwać wiele lat. Nazwa schorzenia pochodzi od gruzełków – tworów komórkowych powodujących zmiany w tkankach (dziur, jam np. w płucach). Zmiany zauważalne są podczas badania. Choroba przenosi się drogą kropelkową. Samo przebywanie w otoczeniu osoby zarażonej naraża na zainfekowanie gruźlicą. Bakterie będą się unosiły w powietrzu, ponieważ znajdują się w wydzielinie z dróg oddechowych, a rozprzestrzeniają podczas kaszlu, kichania itp. Zarazki po przedostaniu się do organizmu ludzkiego nie muszą się uaktywniać, mogą pozostawać uśpione przez wiele lat, a nawet przez całe życie. Silny układ odpornościowy potrafi na tyle się zmobilizować, że nie dopuści do rozmnażania prątków i rozwoju choroby. Znaczna część osób jest nosicielami gruźliczych bakterii, lecz nie są one zaktywizowane, jednak zwiększają ryzyko zachorowania na tego typu infekcję. Jeżeli mikroby znajdą podatny grunt (osłabiony system immunologiczny) zaczną się rozmnażać, uszkodzą pęcherzyki płucne, powodując ich zwapnienie, a następnie przekształcą je w gruzełkowate guzki (zgrubienia), zaatakują tkanki. Zniszczone, obumarłe tkanki i prątki utworzą tak zwaną masę serowatą, i w takiej postaci będą się rozprzestrzeniać, zajmując płuca i inne narządy. 

Żródłem zakażenia mogą być również zwierzęta: owce, świnie, krowy, koty, choć zdarza się to niezwykle rzadko, na wszelki wypadek zaleca się gotowanie mleka przed spożyciem.

Współcześnie gruźlica nie jest chorobą śmiertelną, da się ją leczyć, ale ignorowanie infekcji może spowodować śmierć. Dzięki postępowi w medycynie nie jest już tak rozpowszechniona jak dawniej, co nie oznacza, że nie odnotowuje się przypadków zachorowań. Statystyki Światowej Organizacji Zdrowia informują, że w latach dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku problem gruźlicy dotknął 90 milionów osób. W Polsce liczba zgonów z powodu tej choroby wynosi około tysiąca rocznie.

Dawniejsza nazwa gruźlicy to suchoty. Najczęściej zapadali na nią ludzie z nizin społecznych, którzy egzystowali w trudnych warunkach: biedacy, bezdomni, osoby ciężko pracujące fizycznie w niedogodnym środowisku itp. W ramach kuracji stosowano terapie słoneczne, zalecano długie pobyty na słońcu, często w górskich rejonach (praktykowane do dziś).

Zasadniczo przyjmuje się, że choroba atakuje osoby z osłabioną odpornością - organizm nie jest w stanie sprawnie zareagować. Jednostki będące w grupie ryzyka (z upośledzoną odpornością) to: bezdomni, nałogowi palacze, osoby nadużywające alkoholu i narkotyków, niedożywione, żyjące na skraju ubóstwa, stosujące restrykcyjne lub mało urozmaicone diety, również cukrzycy, chorzy na aids i nowotwory, także ludzie starsi.


Pozostałe tematy: